۱۳۹۴/۰۳/۲۱

انتخابات ترکیه نشان داد که دموکراسی هنوز کار می کند

انتخابات مجلس ترکيه براي انتخاب نمايندگان و همچنين تعيين دولت روز گذشته يعني 7 ژوئن 2015 در سراسر ترکيه برگزار شد . در اين انتخابات حزب عدالت توسعه به رهبري رجب طيب اردوغان با بدست آوردن تقريبا 40 درصد آرا اول شد ولي اکثريت خود را از دست داد و بايد براي تشکيل دولت دست خود را به سمت احزاب ديگر دراز کند. ميزان افت اين حزب که در اين سالها همواره اکثريت مطلق آرا ملت ترکيه را داشته است نزديک به 100 کرسي از مجلسي که 550 کرسي داشته است بوده است و نشان از نه بزرگ ملت ترکيه به سياست هاي اخوان المسلميني حزب رجب طيب اردوغان بوده است . 


دموکراسي کار مي کند 

احزاب ترکيه در انتخابات اخير رقابت سخت و نفس گيري را با يکدگير داشتند . احزاب زيادي در اين انتخابات شرکت کردند اما فقط چهار حزب عمده از چهار ديدگاه مختلف توانستند آراي ملت ترکيه را به خود جذب کنند . ولي مساله اي که واضح بود از کار کردن سيستم دموکراسي اطلاع مي دهد . وقتي در جامعه اي احزاب آزاد باشند و روزنامه ها و شبکه هاي خبري مختلف وجود داشته باشد احزاب بتوانند به راحتي يکديگر را نقد کنند و بر روي نقاط ضعف و نا کار آمدي حزب مقابل دست بگذارند جامعه نيز مي تواند با انديشه ژرف تر راي خود را به صندوق بياندازند . اين انتخابات نشان داد که حتي حزب اسلامي اردوغان با تمام انتقادها توانست يک انتخابات دموکراتيک برگزار کند و مدلي باشد براي همتايان خود در جمهوري اسلامي که راي هاي مردم را مهندسي نکرده و حکومت خلافتي برگزار نکنند. در واقع ميراثي که آتاتورک بزرگ بر جاي گذاشته است و يک سيستم کشور داري پارلماني زيبا بنا نهاده هنوز کار مي کند و مي تواند در بسياري از کشورهاي جهان نيز استفاده شود. 

بحث ها و جدال هاي ايرانيان بر سر احزاب 

در ميان ايرانيان بحث ها و جدال هاي مختلفي بر سر انتخابات ترکيه در اين چند هفته اخير بر پا بوده است . هر يک از ايرانيان بنا بر اعتقادات خود و اينکه بسياراني فضاي ترکيه را به خوبي مي شناختند و بنا بر خواسته هاي شخصي و عقيدتي خود از يکي از احزاب موجود طرفداري ميکردند. در مجموع تقسيم بندي ايرانيان براي طرفداري از احزاب ترکيه را به صورت زير ديده شد :

حزب HDP حزب دموکراتيک خلق ها

اين حزب که متعلق به کردها و چپ گرايان ترکيه به صورت مشترک است در ميان کردها و چپها و کمونيستهاي ايران حتي جامعه LGBT ايراني طرفداراني دارد . اين حزب در قسمت هاي شرقي ترکيه که شامل مناطق کرد نشين هست راي بسيار مناسبي بدست آورد و با 13 درصد آرا توانست به مجلس ترکيه راه يابد. 

حزب MHP حزب حرکت ملي 

اين حزب متعلق به راست گرايان ترکيه که باور خود را بر اساس ملت ترک قرار داده اند در ميان برخي از ايرانيان ترک زبان طرفداري دارد .اين حزب توانست با 16 درصد آرا به مجلس ترکيه راه يابد 

حزب CHP حزب جمهوري خواهان خلق ترکيه يا کماليست ها

اين حزب متعلق به نشنال سوسياليست هاي ترکيه هست و در بين ايرانيان سکولار و طرفداران پادشاهي در ايران طرفداران بسياري دارد . چونکه بنيان گذار اين حزب آتاتورک بزرگ بوده است و روابط خوب آتاتورک با رضا شاه بزرگ باعث طرفداري بسياري از هواداران پادشاهي در ايران از اين حزب شده است . همچنين سياست هاي معتدل ، سکولار اين حزب در ميان بسياري از ايرانيان ديگر نيز طرفداري دارد . اين حزب با بدست آوردن تقريبي 25 درصد آرا و 11 ميليون راي به عنوان حزب دوم پس از حزب عدالت و توسعه به مجلس ترکيه راه يافت. 

حزب AKP حزب عدالت و توسعه 

اين حزب متعلق به گروههاي اسلام گراي ترکيه که سياست ليبرال دارند و رهبري آن بر عهده رجب طيب اردوغان است . اين حزب در ميان ايرانيان زياد محبوب نيست ولي ديده شده است که بعضا بر اساس منافع عده اي از ايرانيان از اين حزب طرفداري کنند .مثلا افرادي که در اين چند سال روابط اقتصادي گسترده اي با ترکيه داشتند و عده اي از حکومتي هاي ايران را مي توان از دوستداران اين حزب نام برد . اين حزب با 40 درصد آرا و 18 ميليون راي به عنوان حزب اول به پارلمان ترکيه راه يافت 



نتيجه گيري :
مدل حکومت و انتخابات در ترکيه مي تواند الگوي مناسبي براي کشور ما باشد .مردم ترکيه وقتي ديدند بسياري از آزادي هاي خود را از دست داده اند و آن ساده زيستي اسلامي که سردمداران حزب عدالت و توسعه از آن دم ميزنند در خود آنها رعايت نشده است با يک روش دموکراتيک به اين حزب نه گفتند . احزاب کرد نيز بجاي به دست گرفتن تفنگ و خواستار تجزيه شدن آمدند و در صحنه انتخابات و حتي در بسياري از مناطق ترک نشين نيز راي مناسبي به دست آوردند. حزب عدالت و توسعه نيز به عنوان برگزار کننده انتخابات راي مردم را به مانند سردمداران جمهوري اسلامي ندزديد و اجازه داد مردم همان چيزي را که ميخواهند انتخاب کنند و اين يک پوئن مثبت بود که لاقل مي توان به اين حزب داد . با يک چرخش دموکراتيک و بدون خونريزي سياست در ترکيه به سمتي مي رود که مردم آن را ميخواهند و اين مهم ترين دستاورد دموکراسي است